Portret

"De belangrijkste meerwaarde van een grensoverschrijdende samenwerking de ontwikkeling van onze identiteit kan zijn"

Waarmee hou je je bezig in het leven?
Beroepshalve tracht ik met Via Lactea en La Petite Fabriek onze projecten steeds op realistische wijze te ontwikkelen, volgens het motto: “Small is beautiful”. Daarnaast besteed ik veel tijd aan mijn twee kinderen en reis ik ook zeer vaak. Dat is een belangrijk aspect van mijn persoonlijk en professioneel leven. Ik ben er trouwens van overtuigd dat de Eurometropool niet op zichzelf mag terugplooien, maar zich moet laten inspireren door wat elders in Europa gedaan wordt.

Waaraan doet “grenzen overschrijden” je denken?
Aan grenzen oversteken. Niet enkel taalgrenzen of geografische grenzen, maar ook grenzen in je hoofd! We leven in een tijd waarin mensen bang zijn. Ze zijn bang om naar Rijsel te gaan, bijvoorbeeld, en willen zich van de buitenwereld afsluiten. Ik denk ook dat het grensoverschrijdende project te vaak gezien wordt als een socio-economisch gegeven, terwijl de belangrijkste meerwaarde van een grensoverschrijdende samenwerking de ontwikkeling van onze identiteit kan zijn.

Welke plek in de Eurometropool doet jouw hart sneller slaan?
In de Eurometropool? De Kluisberg. Deze plek tussen Ronse, Doornik en Kortrijk vind ik fantastisch. Het ligt vlak bij Avelgem, waar ik geboren ben, en is ook zeer geliefd bij de inwoners van Doornik en Kortrijk. De Kluisberg is altijd al een plek geweest waar mensen uit verschillende uithoeken elkaar vinden, een soort van informele grensoverschrijdende ontmoetingsplaats. Zowel jong als oud komen er aan hun trekken.

Wat kan je nog verrassen aan de andere kant van de grens?
Ik beschouw mezelf niet echt als een Vlaming, ik woon al 15 jaar in Doornik. Ik vind dit een nutteloze discussie, want ze vertrekt van het principe dat iemand een bepaalde identiteit heeft. Dat is een nogal behoudsgezinde gedachte want identiteit kan een rekbaar begrip zijn. Ik ben verwonderd over de manier waarop men bij de andere verschillen zoekt die – in mijn ogen – niet bestaan. We lijken uiteindelijk allemaal vrij goed op elkaar! Overal zijn er belforten, overal houden mensen van lekker eten en van bier, zoveel verschillen zijn er niet, maar toch proberen we de mensen ervan te overtuigen dat er verschillen bestaan, terwijl die eigenlijk verwaarloosbaar zijn!

Wat droom je voor de toekomst?
Dat de Rode Duivels een goed WK spelen! (lacht)
Wat de Eurometropool betreft, hoop ik dat de jongeren van vandaag de moed zullen hebben om niet zozeer op zoek te gaan naar verschillen, maar te focussen op hetgeen ons verenigt. Daarom moet men jongeren aansporen om te bewegen, om te ontdekken wat er elders in Europa gebeurt zodat ze zich hierdoor kunnen laten inspireren! Ik hoop dat cultuur iets meer aandacht zal krijgen binnen de Eurometropool, want momenteel lijkt het niet echt een prioriteit. Het is de keuze van onze politici binnen de Eurometropool om minder aandacht te besteden aan cultuur. Ik hoop dat ze de moed zullen hebben om op te komen voor cultuur, want cultuur is essentieel voor de creatie van een identiteit en voor de ontwikkeling van de innovatie.


Nieuws over La Petite Fabriek:

Vanaf september wordt in La Petite Fabriek elke maand een reeks concerten georganiseerd: “Bar Mundial”. Op het programma: wereldmuziek en lokale culinaire specialiteiten.

Samen met de stad Doornik zal La Petite fabriek ook deelnemen aan “Kunst in de Stad”.

http://www.lapetitefabriek.be/